40 dagenpost - #dag2


Het is waar het bij de Aswoensdagviering om draait: dat het niet om mij draait. 

Een stem zegt: ‘bedenk mens, stof ben je en tot stof zul je wederkeren’. 

Wat je leven van het jaar daarvoor heeft opgeleverd, wordt in een pot gegooid en verbrand. Met de as die overblijft, die staat voor je eindigheid en sterfelijkheid, word ik weer weggestuurd. Aan het begin van de tijd naar Pasen word ik eraan herinnerd dat ik beperkt ben. 

Moet dat er nu zo nodig ingewreven worden en als een stempel op mijn voorhoofd geprent? 

Ja, want het geeft aan dat ik besta. Dat ik er ben. En dat ik zomaar en zo vaak de essentie van mijn leven mis. 

In het Engels van Samuel Wells: wat blijft is essence en wat voorbijgaat is existence. 

Ik leef nu ruim een week in quarantaine. De wereld om me heen is alleen zichtbaar door het vensterraam. Toch verzet ik me hevig tegen het besef dat mijn bestaan is overgegeven aan verval en verandering. Aan de dood. Ook nu wil ik dat deze periode nuttig is. Dat ik iets presteer. Dat het me iets leert. Al is het maar elke dag één zinnige gedachte in een blog schrijven... 

Alleen in het concrete bestaan, dat kaal en leeg, wonderlijk en vriendelijk is, licht iets van de essentie op. Niet omdat ik het er in leg of zie. 

[afbeelding Vincent van Gogh, Sterrennacht boven de Rhône, 1888, Musée d'Orsay, Parijs] 




Reacties